سانتىمتر مىرسد . برگهاى آن بيضى شكل ، دندانه‌دار و كركدار ، سخت و مقابل هم قرار گرفته‌اند . از كنار هر برگ ساقه كوچكى بلند مىشود كه در انتهاى آن خوشه‌اى با گل‌هايى كوچك آبى كه داراى رنگهاى قرمز مىباشد ظاهر مىگردد . طعم سبزآب قند و تلخ است . بوى آن تقريبا به مشام نمىرسد ولى وقتى آن را خشك مىكنند بوى مخصوصى به خود مىگيرد و آن بو داراى عطر مطبوع مىباشد و به همين جهت است به آن اسم چايى اروپايى داده‌اند . سبز آب از قسمتى از فصل تابستان گل مىدهد و هنگام گل كردن بايد آن را چيد و خشك كرد . خواص سبز آب اين است كه مقوى ، هضم كننده ، خلطآور و به‌طور خفيف مدرّ است و در مورد اختلالات كبدى و عفونتهاى ريوى ، ميگرن ، سوء هاضمه ، نفخ معده و غلظت خون و ادرار مصرف مىگردد . كسانى كه مبتلا به نزله‌هاى ريوى مزمن ، سل ، برونشيت ، تنبلى دستگاه هاضمه ، نقرس ، رماتيسم ، شن كليه و كيسه صفرا و يرقان شده‌اند بايد از آن مصرف كنند . مقدار مصرف آن يك قاشق دسر خورى در يك ليوان آب جوش است كه بايد ده دقيقه آن را دم‌كرده و هر روز دو تا سه فنجان از آن را مصرف كرد . سى تا چهل گرم سبزآب را در يك ليتر آب بجوشانند و پس از آنكه خنك شد زخم‌هاى جلدى و سودا را با آن شستشو مىدهند . دكتر اوفمان dr , offman اطمينان مىدهد كه چندين نفر مسلول را با اين گياه معالجه نموده و شفا پيدا كرده‌اند . با اين ترتيب كه مدت زمانى درازى در شيرى كه به آنها مىداده‌اند ، مقدارى از اين گياه را در آن شير مىجوشانيده و به آنها مىداده است . « 1 » سبزآب : مقوى ، خلطآور و تا اندازه‌اى مدرّ و براى نزله‌ها و عفونت‌هاى ريوى ، سل ، سوء هاضمه ، ميگرن ، نفخ معده ، غلظت خون ، برونشيت ، نقرس ، رماتيسم ، سنگ كليه و

--> ( 1 ) - مجموعه طب سنتى و گياهى ، ص 243 - 242 .